Gedichten

De dichter legt zijn ei…

Ei

In mei
krijgt menige vogel
zijn ei
nestwarm gelegd

Maar als ik met eentje zit
kan ik daarmee dan
bij jou terecht?

Spiegel

’s Ochtends voor de spiegel staan:
welk humeur trek ik vandaag eens aan?
Wordt het dat fel uitdagend rood
met franjes, frullen en frivole strik?
Mogen vier, vijf knoopjes open
geef ik mijn hart een flink stuk bloot?

Of heeft die stijl zijn beste tijd gehad
ga ik een keer voor dwarse strepen
om over mensen heen te lopen
speel ik mijn eigen zebrapad?
Verschans ik me in veilig zwart
een harnas, tot de kin toe dicht te knopen?

Of blijf ik in mijn dichtershuid lopen
dat négligé van beelden en dromen?
Ik stel me dan wel kwetsbaar op
maar mocht kritiek mijn kant op komen
dan duik ik bliksemsnel
in mijn olifantenvel

Wat een Oosterse kan kan…

 Lenig als een danseres
met slangenarmen
vangt zij het licht
in gouden ringen
om haar zwanenhals

De leest zo smal als
ingehouden adem
boven volle heupen
die draaien, draaien
en je geest meevoeren
naar Duizend-en-één-nacht

Tippelpootjes trippelen het
raderwerk op gang van
stomende jongensdromen

over gebronsd             exotisch bloot

Dokter Jazz

Soms
doet de wereld pijn
incasseer je rake klappen
Met je ziel bont en beurs
moet je verwoed naar adem happen
Maar als de nood het hoogst is
is Dokter Jazz nabij

Dokter Jazz
strijkt zalf op je ziel
drumt je hart weer op gang
palpeert swing in de pijplijn
Voor haar wonderlijk medicijn
is geen voorschrift nodig
alleen haar helend akkoord

Soms
weegt angst als een steen
op je teergevoelige geest
Dan schrijft Jazz lyrisch bedreven
een blister pittige noten voor
als amulet met pulserende vibe
die alle spoken verjaagt

Dokter Jazz
strijkt zalf op je ziel
drumt je hart weer op gang
palpeert swing in je gedachten
Voor haar wonderlijk medicijn
is geen voorschrift nodig
alleen haar helend akkoord

Soms
weet je écht geen blijf
met je opgebrand lijf
Dan zet Jazz passioneel deskundig
een injectie met stuwende beat
geeft een bruisende oppepshot
verzacht je pijn met haar cool-hot

Ik
ben verslaafd aan Dokter Jazz
trek keer op keer op consultatie
om de zalige roes te voeden
in zaaltjes, clubs en bruine kroeg
En elke dag, als het moet
komt zij bij mij op huisbezoek

Ja, Dokter Jazz,
jij bent: zalf op mijn ziel
puls in mijn hart
verse swing in ‘t vermoeide lijf
Elk voorschrift is overbodig:
voor mijn algeheel welzijn
ben jij zélf het gedroomd medicijn

Bedlectuur

 Met mijn vriend van ’s avonds laat
duik ik diep in het dons
Als mijn hand zich streelzacht
om zijn rug heen slaat
warmt mijn geest zich aan zijn zinnen
Ja, het vonkt tussen ons
en toch zal ik morgennacht
aan een nieuwe vriend beginnen

Misschien ga ik dit keer
voor zo’n coole KOBO-boy
nooit zwaar op de hand
Het vergt wel veel vingerwerk
eer je eindelijk met hem
op de point final belandt

Maar old style ro-man of hippe newbie-toy
de fantasie die hij aanwendt
om je lekker te verwennen
is top
daar kan geen vent van vlees en bloed
tegen op

Wakker worden

’t Is goed wakker worden
als FairTradeFan
met een krachtshot Kivukoffie
en een dagelijkse zonde
van integere chocola

Wie een vriend wil verrassen
scoort dubbel goal
met een Oxfamcadeau:
hier een brede glimlach
en ginds een streepje hoop

Wie iets te vieren heeft
bouwt een feestje in ‘t kwadraat
met bonafide bubbels
en knabbels zonder bijsmaak
van kinderzweet of slavernij

Fair duurt het langst

Fair levert de enige brandstof
waarmee onze aardbol
duurzaam baantjes draait
Maar het peil in de tank
staat schrikbarend laag

’t Is bijna twee voor twaalf
tijd om wakker te worden
en bruggen te slaan
om met zijn allen van
weten naar doen te gaan

Verstekeling

als straks de laatste deur
achter je in het slot valt
het grind zijn zwanenzang
onder je voeten knarst

stop mij dan in het putje
van je linkerbovenzak
laat mij dat propje zijn
tussen kruimels van geluk

plooi me tot bewaarmap
voor de foto’s in je tas
wikkel me om de blauwdruk
van het verhaal dat moet bezinken

of prop me in je zakdoek
dat ik alle geheimenissen
die je ooit nog weg moet pinken
stilletjes droog kan wissen

plooi me, prop me, stop me
bij de prullaria uit je verleden
vergeet me als je dat wilt
maar draag me met je mee

Aan het ven bij valavond

In een zee van slaperig paars
reiken zwarte dennenstammen
naar het vlammetje van de maan

Zie hoe helder gewassen hun beeld
zich neervlijt op het watervlak
om deinend weg te dromen

Een muggenkoor zoemt ingetogen
flarden van een oude psalm
over eeuwigheid en majesteit

In mijn ziel vangt
weemoed aan
onstilbaar te jeuken

Begraafplaats

Zoveel levens slapen hier vredig
hun verhalen gebalsemd, bewaard
tot wij ze liefdevol wakker lezen
en elke bladzij ons weer raakt

Hier vinden wij een dieper adem
in schaduwluchten van de tijd
die laag na fluisterdunne laag
weemoed strijkt over het afscheid

Hier tekent zich een venster af
op wie ons naast en dierbaar was
Schemerlicht schuift ons silhouet
naar het hunne op het glas

Het is een troostende gedachte
straks zo te worden opgewacht
met een arm om onze schouder
bij het vallen van de nacht

Advertenties